René Maurer
René Maurer

Kamermuziek

 


Samen iets opbouwen
Samen iets beleven
Communiceren zonder woorden
Inspireren en geïnspireerd worden

 

Er zijn zoveel redenen te bedenken waarom het heerlijk is om het podium met collega’s te delen. Ook in mijn lespraktijk probeer ik samenspelen zoveel mogelijk te stimuleren.

Na 15 jaar Amphion Trio heb ik in de afgelopen seizoenen concerten gegeven in verschillende samenstellingen. De afgelopen twee seizoenen stonden in het teken van een programma met violist Samuel Tamarit Otero. De Sonate voor viool en piano van César Franck stond in het middelpunt van ons programma.

Nieuwe plannen!
Op 29 oktober 2017 worden wij versterkt door de celliste Dionne Nijsten.
Pianotrio’s van Haydn, Beethoven, Hummel, Schumann en Brahms zullen klinken in de Foyer van het Theater Aan de Slinger.
De bindende factor tussen deze componisten: de stad Wenen. Het thema van dit concert.

 

 

Achtergrondinformatie bij de Sonate voor viool en piano van César Franck:

César Franck (1822-1890) was een toegewijd leraar en echtgenoot, een religieus man. Hij nam ook zijn werk als componist ernstig en ervoer hierin zelfs een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Muziek met een boodschap. Sommige leerlingen noemen hem een mystiek pedagoog. Anderen lachen hierom en kennen de geruchten over een romance tussen Franck en zijn leerling Auguste. Misschien is er een connectie tussen deze romance en het ontstaan van deze sonate. Laten we ervan uitgaan dat de geruchten kloppen. Dan kunnen we ons voorstellen dat Franck werd verscheurd door zijn idealistische kijk op het leven enerzijds en de verleiding waaraan hij zichzelf blootstelde in zijn relatie met Augusta anderzijds. Sommige analytici verheffen dit gegeven tot een geliefd thema uit de muziekgeschiedenis: het goddelijke tegenover het menselijke. Twee elementen die steeds weer onlosmakelijk met elkaar verbonden blijken te zijn.
Dat deze sonate een bouwwerk is van contrasterende thema’s is niet nieuw. Dat is al sinds Haydn de definitie van het begrip “sonate”. Bijzonder in dit werk is de ontwikkeling die de thema’s doormaken. Het ene thema ontstaat uit het andere thema. Thema’s gedragen zich als personages en duiken overal in het stuk op zonder zich iets aan te trekken van de 4-delige structuur. In de herhaling blijkt niet alleen de context, maar ook het karakter te zijn veranderd. In het laatste deel lijken een aantal conflicten tot een ontknoping te komen. Dit deel is gecomponeerd in een canon. De violist en de pianist zijn voortdurend met elkaar in gesprek. Uiteindelijk werpen zij zich eensgezind en triomfantelijk in de slotnoot.


 





Kamermuziek

 


Samen iets opbouwen
Samen iets beleven
Communiceren zonder woorden
Inspireren en geïnspireerd worden

 

Er zijn zoveel redenen te bedenken waarom het heerlijk is om het podium met collega’s te delen. Ook in mijn lespraktijk probeer ik samenspelen zoveel mogelijk te stimuleren.

Na 15 jaar Amphion Trio heb ik in de afgelopen seizoenen concerten gegeven in verschillende samenstellingen. De afgelopen twee seizoenen stonden in het teken van een programma met violist Samuel Tamarit Otero. De Sonate voor viool en piano van César Franck stond in het middelpunt van ons programma.

Nieuwe plannen!
Op 29 oktober 2017 worden wij versterkt door de celliste Dionne Nijsten.
Pianotrio’s van Haydn, Beethoven, Hummel, Schumann en Brahms zullen klinken in de Foyer van het Theater Aan de Slinger.
De bindende factor tussen deze componisten: de stad Wenen. Het thema van dit concert.

 

 

Achtergrondinformatie bij de Sonate voor viool en piano van César Franck:

César Franck (1822-1890) was een toegewijd leraar en echtgenoot, een religieus man. Hij nam ook zijn werk als componist ernstig en ervoer hierin zelfs een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Muziek met een boodschap. Sommige leerlingen noemen hem een mystiek pedagoog. Anderen lachen hierom en kennen de geruchten over een romance tussen Franck en zijn leerling Auguste. Misschien is er een connectie tussen deze romance en het ontstaan van deze sonate. Laten we ervan uitgaan dat de geruchten kloppen. Dan kunnen we ons voorstellen dat Franck werd verscheurd door zijn idealistische kijk op het leven enerzijds en de verleiding waaraan hij zichzelf blootstelde in zijn relatie met Augusta anderzijds. Sommige analytici verheffen dit gegeven tot een geliefd thema uit de muziekgeschiedenis: het goddelijke tegenover het menselijke. Twee elementen die steeds weer onlosmakelijk met elkaar verbonden blijken te zijn.
Dat deze sonate een bouwwerk is van contrasterende thema’s is niet nieuw. Dat is al sinds Haydn de definitie van het begrip “sonate”. Bijzonder in dit werk is de ontwikkeling die de thema’s doormaken. Het ene thema ontstaat uit het andere thema. Thema’s gedragen zich als personages en duiken overal in het stuk op zonder zich iets aan te trekken van de 4-delige structuur. In de herhaling blijkt niet alleen de context, maar ook het karakter te zijn veranderd. In het laatste deel lijken een aantal conflicten tot een ontknoping te komen. Dit deel is gecomponeerd in een canon. De violist en de pianist zijn voortdurend met elkaar in gesprek. Uiteindelijk werpen zij zich eensgezind en triomfantelijk in de slotnoot.